امروز با علی برعلی گریه کردیم...
ساعت ٦:٠۸ ‎ب.ظ روز ٢٠ شهریور ۱۳۸۸ : توسط :

حضرت آیت الله خامنه ای، رهبر معظم انقلاب در هنگام ذکر مصیبت مولای متقیان، حضرت علی (ع)

گریه کردیم با علی بر علی-ع

گریه کردیم با علی بر روضه های علی

گریه کردیم با بغض های خفته در گلوی علی بر روضه های علی

گریه کردیم بر گریه های علی

.. بر گریه های بچه های علی- بر دختران علی

.. بر گریه های گنجینه صبر علی- بر زینب علی.

امروز؛ نماز جمعه، اوج روضه ی آقا اونجایی بود که گفتند وقتی حضرت امیرالمؤمنین-ع در بالین، چشمانشون رو باز کردند و دیدند حسن-ع داره گریه می کنه، دلداریشون دادند و گفتند که صبور باشه. وقتی چشمانشون به حسین-ع افتاد و دیدند حسین هم گریه میکنه،‌ حسین رو هم به صبر توصیه کردند و گفتند باید خیلی صبور باشه. ولی وقتی حضرت چشمانشون به دختران افتاد که در کنار بالین پدر اشک می ریزند، هیچ نگفت. پدر نیز با دختران شروع به گریه کرد...

با خود گفتم چرا؟ چرا وقتی علی-ع نگاهش به دختران افتاد، نه هیچ نگفتند بلکه خود نیز به گریه افتادند؟

آری زینب سلام الله علیه گنجینه صبر است، پدر می داند که زینب چه ها کِشیده است و چه ها دیده است، امّا می داند دخترش چه ها نیز باید بکِشد و چه ها نیز باید ببیند!

پدر وقتی به سنگ صبور حسین می نگرد، وقتی به گنجینه صبر الهی می نگرد، در اصل می نگرد به تمام "ماندن و دیدن و صبر کردن". پس وقتی تمام صبر اشک میریزد و وقتی گنجینه ی صبر به گریه می افتد؛ پدر نیز گرچه علی-ع باشد و سالهای سال چاه و نخلستان، او نیز نمی تواند مانع سُرخوردن اشک هایش شود...

شاید در برابر زینب نمی توان گفت تو نیز صبوری کن...

و چه زیبا گفت سیّد شهیدان اهل قلم:

گل وجود آدمی خاک فقر است که با اشک آمیخته اند و در کوره رنج پخته اند.

زینب کبری گنجینه دار عالم رنج است. او را اینچنین بشناس!

او محمل گرانبارترین رنج هایی است که در این مبارکه نهفته لَقَدْ خَلَقْنا الإنْسانَ فی کَبَد. او وارث بیت الأحزان فاطمه است و بیت الأحزان قبله رنج آدمی است.(از کتاب فتح خون؛ فصل ششم: ناشئةاللیل)