.. دیر آمدیم ولی برای همیشه آمدیم!
ساعت ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ روز ٧ تیر ۱۳۸۸ : توسط :

استقبال مردم اهواز از احمدی نژاد

زمان را گذراندیم که با تلخی قلم تبریک نگوییم امّا نشد!

زمان را گذراندیم که ما نیز

"تبریک می گوییم حماسه غرور آفرین و تاریخی..." را نگوییم امّا...

آری؛ باید این پیروزی که خودش حماسه ای به معنای تمام کلمه و بدون اغراق بود را تبریک گفت.

حماسه ای که اصل و نتیجه آن خوشحال کننده و تحلیل آن تلخ.

حماسه ای که شیرینی آن، با حوادث قبل و بعد از آن به تلخی ای دل خون کننده و سیاه مبدّل شد.

حماسه ای که قبلش تلخی ای از جنس بی اخلاقی انتخاباتی و بعدش تلخی ای از جنس بی قانونی و قانون گریزی.

حماسه ای که قبلش تلخی ای با رنگ سیاه نمایی و دروغ و بعد از آن تلخی ای با رنگ خون و تهمت.

حماسه ای که قبل از آن بدگویی ها و تمسخرکردن ها فضایی سیاه در کشور و بدتر از آن در پایتخت، و بعد از آن توهین ها و بهتان ها هوایی سخت دل گیر و خون بار در قلب همه ایرانی ها.

.. و هر چه به دنبال واژه هایی "سیاه و دل گیر" کننده گشتم، هیچ پیدا نکردم و

فهمیدم "سیاهی" و "دل خون" و "دل گیر" نمی تواند همه این تلخی را افشا کند، میتواند؟!

فهمیدم "دل خون رهبر" را با واژه، بیانی نیست!

حال ما می مانیم و آیندگان؛

چگونه تلخی و سیاهی این حماسه تاریخی و سرنوشت ساز را به آیندگان و فرزندانمان انتقال دهیم؟!

چگونه بگوییم که تلخی و سیاهی در بیانمان، عظمت و حماسه این پیروزی را نیز بفهماند؟

آیا ما که به  گله ها و شکایات رهبری،  توصیه ها و رهنمودهای رهبر عزیزمان توجه داریم، آیا ما نیز مثل... فقط تبریکی تکراری با بازی واژه ها بگوییم؟!

"تبریک می گوییم حماسه غرورآفرین و تاریخی..."

------------------------------------------------------------------------------

»» ازحبّ علی و آل شادیم همه@ درخط ولا و عدل و دادیم همه

     با همرهی ملت آزاده ی خود@ ما یاور احمدی نژادیم همه